روز ها پشت سر هم می گذرند و اتفاقات کوچک و بزرگ ذهن ما را به خود مشغول می کند فتح دنیا آرزوی بسیاری از ماست و امپراتوری تصوراتمان شرق و غرب ندارد .با این مطلب همراه شوید شاید بهتر باشد کمی از بالا به دنیا نگاه کنیم...

این زمین خودمان است . که از بالا رنگ آبی آن که همان دریا ها و اقیانوس هاست بیشتر از مناطق خاکی که شهر هایمان را روی آن ساخته ایم به چشم می خورد .
کمی بالاتر ... منظومه شمسی یا همان سولار سیستم که همان سیاره هایی است که به دور خورشید در مدار خود می چرخند . هنوز بسیاری از نقاط این منظومه برای ما غیر قابل دسترسی است 
سامانه های دیگری هم در همسایگی منظومه شمسی قرار دارند . ستاره هایی به اندازه خورشید یا بزرگنر که ما احاطه کرده اند . البته آن قدر از ما دور هستند که ما آن ها را در آسمان به شکل نقطه های آبی می بینیم
کمی بالاتر ... جایگاه منظومه شمسی کجاست ؟ بله در کتاب علوم راهنمایی ( فکر کنم الان دبیرستان دوره اول میگن بهش ) با کهکشان راه شیری آشنا شده ایم . این کهکشان حدود 300000 ستاره را در خود جای داده و اگر 100000 سال با سرعت نور در کهیان حرکت کنید می توانید با سفینه خودتان در سراسر این کهکشان به دور دور بپردازید ! اما قطعا چیز های بیشتری در کیهان وجود دارد 
کهکشان راه شیری که آن را معرفی کردم ظاهرا در این عکس حرف های زیادی برای گفتن ندارد  با دیگر کهکشان ها و جایگاه راه شیری در میان آن ها آشنا شوید . گروه کهشانی حدود 47 کهکشان را در بر می گیرد
بیایید از جایگاه بالاتری به جهان نگاه کنیم ... ابرخوشه کهکشانی ویرگو . که گروه کشکشانی در آن مانند نقطه کوچکی دیده می شود و راه شیری و منظومه شمسی هم که اصلا به چشم نمی آیند . 
هنوز تمام نشده بیایید باز هم بالاتر برویم . ابرخوشه ویرگو هم خود در فضای بزرگنری که گروه ابرخوشه ای نام دارد همچون کودک دبستانی درحال بازی در زنگ تفریح مدرسه دیده می شود آیا این پایان کار است ؟
قطعا نه . چیزی که تا امروز ما از جهان کشف کرده ایم خیلی بزرگتر از این هاست . فضایی که حداقل 100 میلیارد کهشان را در بر میگرد . می توانید جایگاه گروه ابرخوشه را که به رنگ قرمز مشخص شده در تصویر زیر ببینید . و مطمئنا این پایان افق های این جهان نیست و لبه های کیهان هنوز در حال گسترش است
فعلا این جا پایان این جهان از دید ماست . اما این نگاه از بالا برای ما چه فایده ای دارد ؟ آیا با دیدن این عظمت و گستردگی باید خود را  ناچیز تر همیشه  ببینیم ؟ شاید هم با دیدن این جهان بزرگ به کار های کوچک خود بخندیم ! واقعا فایده این نگاه از بالا چیست؟؟ آیا ما تنها هستیم و پس از مدتی نابود خواهیم شد ؟ آیا می توان باور کرد این جهان بزرگ خود به خود و بدون هدف و بیهوده آفریده شده باشد ؟ نظر شما چیست ؟

منابع:
تصویر سازی : ویکی پدیا